Wszystko o biżuterii i perfumach

Gdyby ktoś poprosił mnie o jak najkrótsze podsumowanie i ocenę tego zapachu odpowiedziałabym wyświechtanym już hasłem, że piękno tkwi w intuicyjności. Stara jak świat sentencja, którą wbrew pozorom nie tak łatwo przystosować do adekwatnego obiektu. W sytuacji RM było to pierwsze skojarzenie, które przyszło mi do głowy. Jestem pod dużym wrażeniem urzekającego piękna, prostoty i delikatności tego zapachu. Nosi mi się go nawet rewelacyjnie. Z jednej strony subtelny, z drugiej na tyle wyrazisty, że posiada się poczucie posiadania czegoś wyjątkowego.

Podstawowym komponentem jest bez wątpienia piżmo. Zapachy oparte o jeden priorytetowy składnik nie za każdym razem spełniają w 100 % nasze oczekiwania; czego dobrym przykładem jest Note Vanillee. RM o dziwo nie rozczarowuje, mimo od początku narzuconej dominacji piżma. Swoją drogą to jeden z ciekawszych perfumeryjnych składników. Łagodny i dziki jednocześnie, bardzo popularny, jednakże w zdecydowanej większości przypadków stanowiący część jakiegoś tła. W RM role się odwracają. Piżmo dumnie zasiada w pierwszym rzędzie, podczas gdy świetnie uzupełniające go kwiatowe elementy zostają w tyle. I dobrze Cieszę się jak niezbyt duże dziecko na samą pomysł o tym zapachu. Ożywia mnie własną ascetycznością, odciąga o notorycznego wwąchiwania się w niuanse bardziej trudnych tworów. Jest perfekcyjnie łagodny, nawet aksamitny. Cielesny (bez łazienkowych czy mydlanych skojarzeń), poza tym drapieżny. Intymny i pociągający. Lekko pudrowy. Apetyczny. Nie specjalnie intensywny, bliskoskórny.

Uniwersalny i niedrażniący. Daje kilka satysfakcji przy bardzo minimalistycznym, całościowym obrazie. Jest jednym z tych zapachów, o których można rzec, że mają to „coś”. Dość dużą siłę bez nachalności. I dużą klasę.